مراقبه مالی با قانون 30 روزه
گاهی وقتها با خرید کالایی که نیاز خاصی هم به آن نداریم، دست به نابودی برنامه پس انداز خود میزنیم. در این شرایط معمولا بدون توجه به بودجه ای که برای خرید ماهانه خود در نظر داریم، خرید می کنیم و این موضوع برنامه مالی ما را تحت تاثیر قرار می دهد. اما آیا راهی برای مدیریت بهینه این کار وجود دارد؟ پاسخ ما مدیریت در قالب «قانون 30 روزه» است. زمانی که شخص اقدام به چنین خریدی میکند، فراموش میکند که در آغاز برنامه و یا قانون 30 روزه خود بودجه مشخصی را تعیین کرده است و نباید خارج از چارچوب آن خرج کند. اگر الان این سوال برایتان پیش آمده که اصلا قانون سی روزه چیست و برنامه ریزی آن به چه شکل است، با این زنگ هشدار که باید از همان اول کار حواسمان به بودجه مشخص شده باشد به سراغ معرفی این قانون میرویم.
قانون 30 روزه چیست؟
قانون 30 روزه راهی برای پس انداز پول است که بر اساس آن لذت خرید را عقب میاندازید و خودتان را مجبور میکنید که خریدهای تکانشی و هیجانی را متوقف کنید. این کار به گرفتن تصمیمات هوشمندانه کمک و به شما در تصمیمات عقلایی یاری میکند. این قاعده به تعویق خرید و فکر کردن به چیزی که نیاز فوری نداریم برای یک بازه 30 روزه اطلاق میشود.
توقف و تمرین صبر در خرید
قانون 30 روزه یک جور مراقبه و تزکیه نفس از نوع مالی به حساب میآید. گاهی آنقدر خرید میکنیم که حتی حساب کالاهایی که خریدهایم هم از دستمان در میرود چه برسد به میزان پولی که برای خریدشان خرج کردهایم. برای همه ما پیش آمده که درست یک هفته بعد از خرید یک یا چند کالا به این نتیجه رسیدهایم که هیچ کدام از آنها نه تنها به کارمان نمیآید بلکه هوسی زودگذر بوده و اصلا میلی به استفاده از آن کالاها نداریم. اولین گام قانون 30 روزه این است که دست از خریدهایی که در بودجه ماهیانهمان جایی ندارد بکشیم و تنها روی نیازهایمان متمرکز شویم. شاید در آغاز کار فکر کنیم که خوب این که کاری ندارد! اما زمانی که تلفن همراهمان سالم است و مثل ساعت کار میکند، باز با دیدن مدل جدیدتر آن در بازار وسوسه خریدش به سرمان میافتد. درست همین جا است که باید جلو خود را بگیریم و یا اگر بسیار تحت تاثیر کالا موردنظر قرار گرفتهایم برای سه روز صبر کنیم و آن موقع برای خرید اقدام کنیم. فراموش نکنیم که سه روز، تمرین کوچکتر در همان قانون 30 روزه است. یعنی باید برای مدت 30 روز از قانون نخریدن اقلامی که میتوانیم بعدها آن را در بودجه ماهیانه تعریف کنیم و بخریم، پیروی کنیم. اما بعد از این که به هوسمان مسلط شدیم باید چه کنیم؟
همه چیز را فراموش نکنیم
پیرو قانون 30 روزه، باید بدون خرید از فروشگاه خارج شویم اما کالای موردنظرمان، ویژگیها و قیمت آن را به یاد داشته باشیم. برای تمرین سعی کنید به محض رسیدن به خانه تمام آن چه که در مورد آن کالا موردنظر به خاطر دارید را یادداشت کنید. بعد از یادداشت کردن به این فکر کنید که تا چه اندازه به خرید کالا موردنظر نیاز دارید. برای خریدش به خودتان زمان دهید. سپس به بررسی گزینههای مشابه همان کالا در دیگر فروشگاهها بپردازید و قیمتهای به صرفهتر را هم مورد بررسی قرار دهید.
طعم خریدی شیرین تر
قانون 30 روزه نه تنها به مدیریت خرید ما کمک میکند بلکه باعث میشود با کمی فکر کردن و جستجو و بررسی بیشتر به گزینههای به صرفهتر و البته ارزانتر دست پیدا کنیم و معامله شیرینی را تجربه کنیم. شاید همین قانون باعث شود با کمی صبر کردن بتوانیم از تخفیفهای فصلی نیز استفاده کنیم و با پیشنهاداتی بهتر در فروشگاهها مواجه شویم.
پول، حس ششم مالی
سامرست موام، نویسنده شهیر فرانسوی میگوید؛ “از آدمهایی که پول را حقیر میشمارند بدم میآید! آنها یا ریاکارند یا نادان. پول مانند حس ششم میماند که اگر نباشد، آن پنج حس دیگر برای دیدن یک چشم انداز خوب به کار نمیآیند.” اگر بخواهیم از تند و تیز بودن این جملهای که منطقی به نظر میآید بکاهیم، باید بگوییم که هر اندازه که از حضور یک گلدان تزئینی در خانهمان لذت میبریم و از آن به خوبی مراقبت میکنیم، باید از پول و پس اندازمان هم به همان میزان محافظت کنیم و بیهوده خرج نکنیم؛ چراکه آینده ما تا حدود زیادی به این مخارج وابسته است.